به گزارش پیام خانواده، بیستمین دوره بازیهای آسیایی از ۲۸ شهریور تا ۱۲ مهر ۱۴۰۵ به میزبانی ناگویا و استان آیچی ژاپن برگزار خواهد شد. رویدادی که در آن ورزشکاران ۴۳ رشته ورزشی برای کسب مدال و افتخار به رقابت خواهند پرداخت. در میان چهرههای شاخص کاروان ایران نام هانیه رستمیان بیش از بسیاری از ورزشکاران تیراندازی جلب توجه میکند. ورزشکاری که پس از دو حضور در المپیک و سالها رقابت در بالاترین سطح آسیا و جهان این بار با هدف کسب نخستین مدال انفرادی خود در بازیهای آسیایی راهی ناگویا میشود.
رستمیان بدون تردید یکی از شناختهشدهترین تیراندازان نسل جدید ایران محسوب میشود. او طی سالهای اخیر نه تنها در مسابقات جهانی، جامهای جهانی و دو دوره المپیک حضور داشته بلکه تجربه ارزشمند رقابت در بوندسلیگای آلمان را نیز در کارنامه خود ثبت کرده است. تجربهای که برای بسیاری از تیراندازان ایرانی دستنیافتنی به شمار میرود و میتواند نقش مهمی در افزایش سطح فنی و آمادگی ذهنی یک ورزشکار داشته باشد.
با این حال آنچه باعث شده نگاهها به عملکرد رستمیان در ناگویا متفاوت باشد صرفاً حضور او در مسابقات بزرگ نیست بلکه انتظاری است که به واسطه سالها حضور در بالاترین سطح تیراندازی جهان از او شکل گرفته است. انتظاری که نه از جنس فشار غیرمنطقی است و نه بر پایه تعریف و تمجید اغراقآمیز بلکه بر اساس جایگاه و سابقهای است که خود این ورزشکار طی سالهای گذشته برایش ساخته است.
نخستین حضور رستمیان در بازیهای آسیایی به جاکارتا ۲۰۱۸ بازمیگردد. او در آن زمان تنها ۲۰ سال داشت و بیشتر به عنوان یک استعداد آیندهدار شناخته میشد. کسب رتبه پانزدهم در تپانچه ۱۰ متر و جایگاه بیست و دوم در تپانچه ۲۵ متر نشان میداد که هنوز فاصله قابل توجهی تا مدعیان اصلی قاره دارد. با این حال همان حضور برای یک ورزشکار جوان تجربهای ارزشمند بود. تجربهای که بعدها زمینهساز پیشرفت او شد.
پنج سال بعد و در بازیهای آسیایی هانگژو شرایط کاملاً متفاوت بود. رستمیان دیگر یک چهره باتجربه محسوب میشد و توانست در ماده تپانچه ۲۵ متر تا فینال پیش برود. هرچند در نهایت در جایگاه ششم قرار گرفت و از رسیدن به مدال انفرادی بازماند اما عملکرد او نشان داد که توانایی رقابت با بهترین تیراندازان آسیا را دارد.
مهمترین موفقیت او در هانگژو نیز در بخش میکس تپانچه بادی ۱۰ متر رقم خورد جایی که همراه با امیر جوهریخو مدال برنز را به دست آورد. این مدال از چند جهت اهمیت داشت. نخست اینکه نخستین مدال تاریخ تپانچه زنان ایران در بازیهای آسیایی محسوب میشد و دوم اینکه نشان داد تیراندازی ایران همچنان ظرفیت حضور روی سکوهای مهم قاره را دارد.
با وجود این خود رستمیان بارها تأکید کرده که مدال میکس نمیتواند پایان مسیر او باشد. هدف اصلی این تیرانداز کسب مدال در بخش انفرادی است هدفی که در هانگژو به آن نزدیک شد اما نتوانست به آن دست یابد.
اکنون شرایط برای ناگویا متفاوت است. رستمیان نه تنها تجربه دو دوره المپیک را در اختیار دارد بلکه سالهای بیشتری را در رقابت با بهترینهای جهان سپری کرده است. از سوی دیگر حضور در لیگ آلمان نیز به او فرصت داده تا در فضایی حرفهایتر و در سطحی بالاتر از بسیاری از رقابتهای داخلی به میدان برود. مجموعه این عوامل باعث شده که انتظار از او نسبت به دورههای گذشته افزایش پیدا کند.
البته نباید فراموش کرد که رقابت در تیراندازی آسیا روز به روز دشوارتر شده است. ورزشکاران چین، کره جنوبی، هند و برخی کشورهای دیگر سرمایهگذاری گستردهای در این رشته انجام دادهاند و فاصلهها بسیار اندک است. بنابراین کسب مدال در چنین سطحی نیازمند عملکردی کمنقص در روز مسابقه خواهد بود.
با این وجود اگر قرار باشد از میان تیراندازان ایران فردی را به عنوان یکی از امیدهای اصلی مدال در ناگویا معرفی کنیم بدون تردید هانیه رستمیان در میان گزینههای نخست قرار خواهد داشت. او حالا در نقطهای از دوران حرفهای خود قرار گرفته که تجربه، پختگی و توان فنی را همزمان در اختیار دارد.
شاید به همین دلیل باشد که ناگویا را میتوان مهمترین آزمون آسیایی دوران حرفهای او دانست جایی که دیگر هدف تنها حضور در فینال یا کسب تجربه نیست بلکه رسیدن به سکویی است که سالهاست در انتظار آن قرار دارد.
در شرایطی که آخرین درخشش بزرگ تیراندازی ایران در سطح اول ورزش جهان به المپیک ۲۰۲۰ توکیو بازمیگردد. جایی که جواد فروغی با کسب مدال طلای تپانچه بادی ۱۰ متر نام خود را در تاریخ ورزش ایران ثبت کرد اکنون نگاهها به نسل جدید این رشته دوخته شده است. هانیه رستمیان میتواند در ناگویا یکی از چهرههایی باشد که بار دیگر تیراندازی ایران را به صدر اخبار ورزشی بازگرداند و نشان دهد این رشته همچنان توانایی خلق نتایج بزرگ را دارد.